تفاوت JPEG با RAW

ابتدا بیاییم این دو فرمت را به طور خلاصه بشناسیم تا در ادامه این مقاله وارد جزئیات دقیق تر آنها بشیم.

فرمت JPEG که از کلمات Joint Photographic Experts Group گرفته شده است یک فرمت فشرده شده 8 بیتی است که مناسب برای فضای وب و بایگانی عکسها بدون نیاز داشتن به ارزش واقعی آن تصاویر است اما فرمت RAW فرمتی است که دوربین های عکاسی میتوانند آن را در اختیار ما قرار دهند که در واقع یک فرمت خام است که این تصاویر به این شکل توسط دوربین های عکاسی ثبت میشوند که تصاویر قبل از اینکه وارد بخش کمپرس سازی یا همان فشرده سازی دوربین بشوند و دوربین بخواهد بر روی آنها کالر پروفایلی را تنظیم کند یا هر گونه ویرایش جزئی بر روی آنها انجام دهد به صورت خام و دست نخورده ثبت می شوند و تمام اطلاعات را در خود ذخیره می کنند که این یکی از مهم ترین برتری های فرمت RAW نسبت به فرمت JEPG است.

حالا می رسیم به این سوال که چرا یک عکاس باید با فرمت RAW عکاسی کند و چرا فرمت RAW برای ثبت تصاویر ما اولویت بالاتری نسبت به فرمت JPEG دارد؟

ما در دنیای تصویر دیجیتال یک BitDepth یا همان عمق بیت داریم که شاید بارها شنیده باشید که گفته میشود عکسی 8 بیت، 16 بیت و یا 32 بیت است که توجه به این BitDepth هنگام عکاسی یا حتی ویرایش یک عکس میتواند به ما در ادیت یک تصویر و رسیدن به نتیجه مطلوب در پایان ادیت یک عکس کمک بسیار خوبی کند.

اولین نکته ای یا بهتره بگوییم اولین دلیلی که وجود دارد و توصیه میشود یک عکاس و ثبت کننده عکس نباید از فرمت JPEG برای عکاسی استفاده کند این است که ما فقط تا 8 بیت میتوانیم ثبت عمق برای عکسهایی که میگیریم داشته باشیم و این موضوع بسیار حائز اهمیتی هستش که در ادامه علت آن را متوجه خواهید شد.

برای درک بهتر این موضوع بیایید باهم در مورد یک مقوله بسیار مهم که در دنیای تصویر دیجیتال کاربرد دارد صحبت کنیم؛ کانال های رنگی یا همان Channels ، مانیتورها یا صفحه نمایش دستگاه هایی که در روزمره با آنها سر و کار داریم برای نمایش تصاویر به ما از سه رنگ قرمز، سبز و آبی یا همان RGB استفاده می کنند. بحث دیگر دنیای برنامه نویسی کامپیوتری هستش که در آن از کدهای 0 و 1 استفاده میشود.

حالا وقتی از عمق بیت در کانال ها صحبت میکنیم در واقع داریم از همین کدهای 0 و 1 صحبت میکنیم که بحث درباره ی این کدها فراوان هستش و در حوصله این مقاله نمی گنجد و فقط اشاره ای کردیم تا در ادامه که میخواهیم در مورد کانال های رنگی بدانیم راحت تر بتوانیم آن را درک کنیم.
خب برویم سراغ بحث خودمان که کانال های RGB هستش، وقتی می گوییم در ثبت عکسهای JPEG فقط میتوانیم تا سقف 8 بیت عمق بیت داشته بشیم به این معناست که 2^8 گرید یا پله از رنگ سیاه تا سفید داریم که اگر به سراغ کانال های RGB برویم در هر کدام از این کانال ها به تنهایی 2^8 باند یعنی معادل 256 باند نوری از سیاه تا قرمز مطلق برای کانال قرمز، 256 باند نوری از سیاه تا سبز مطلق برای کانال سبز و 256 باند نوری از سیاه تا آبی مطلق برای کانال آبی خواهیم داشت؛ که اگر هر سه تا کانال RGB همزمان باهم افزایش یا کاهش پیدا کنند همان 256 باند نوری از سیاه تا سفید را به ما میدهند.

اگر ثبت به صورت JPEG و 8 بیت باشد!

حالا اگر کاری به سیاه تا سفید نداشته باشیم و سراغ همان کانال های رنگی خودمان برویم هر کدام از این عددها با مقادیر متفاوتی باهم ترکیب می شوند و رنگ تصویر و فضای رنگی ما را تشکیل میدهند. که ما با ضرب این سه مقدار در همدیگر میتوانیم به این نتیجه برسیم:

256×256×256=16,777,216

این به این معناست که در عکسهایی که عمق بیت 8 دارند این مقدار رنگ را میتوانیم ثبت کنیم و داشته باشیم؛ که این برای ثبت یک عکس مقدار بسیار پایینی هستش و ما در عکاسی با فرمت JPEG عملا توان ثبت خیلی از جزئیات واقعی آن محیط عکاسی شده را نداریم؛ چون توان دیدن چشم انسان برای رنگ هایی که در طبیعت وجود دارند چیزی بیش از 1 میلیارد رنگ است.
شما علاوه بر اینکه در عکاسی JPEG از ثبت خیلی از رنگ ها محروم خواهید بود، در ادیت همین عکس ثبت شده توسط دوربین هم بعدا در نرم افزار به نتیجه فوق العاده ای دست پیدا نخواهید کرد و در تنظیم نور و رنگ تصاویر دچار بندینگ یا پله پله شدن عکسهایتان خواهید شد و عملا دست شما برای ادیت آنقدر باز نیست.

مقاله پیشنهادی : 6 ترفند ایجاد خلاقیت در عکاسی برای زمانی که خلاقیت ندارید!

اگر ثبت به صورت RAW و 16 بیت باشد!

اما برویم سراغ فرمت RAW ، در این فرمت ما توان ثبت عکسها را در عمق بیتی بالاتر از 8 خواهیم داشت که دوربین های عکاسی معمولا توان ثبت عکس هایی با عمق بیت 10 ، 12 و حتی 14 رو دارند اما در ثبت تصاویر با عمق بیت 16 تمامی دوربین ها توانایی ثبت آن را ندارند؛ که نرمال BitDepth در دوربین های عکاسی DSLR در حال حاضر 12 بیت است و اکثر دوربین ها قادر به ثبت تصاویر 12 بیتی برای ما هستند.

حالا شما فرض کنید عکسی با عمق بیت 16 را به ثبت رساندیم و قصد ادیت آن را داریم، در اینجا ما با 2^16 باند معادل 65536 باند نوری روبرو هستیم برای هر کانال RGB که با یک محاسبه کوچک متوجه تعداد رنگ هایی که در آن هست میشویم:

65,536×65,536×65,536=281,474,976,710,656

نتیجه بدست آمده از توان بینایی چشم انسان حتی بالاتر است که شما میتوانید به هر شکلی که بخواهید آن را در نرم افزارهای تخصصی مثل فتوشاپ و لایت روم ادیت و پردازش کنید و از ادیت کردن این تصاویر لذت ببرید؛ اما این نکته را هم باید در نظر بگیریم که اکثر مانیتورهای کاربران و ادیتورها مانیتورهای معمولی و 8 بیتی هستند که برای مشاهده کیفیت واقعی این عکسها، شما به یک مانیتور بالاتر از عمق بیت 8 نیاز خواهید داشت تا تصاویر را با همان کیفیتی که ثبت شدند ببینید.

در پایان نتیجه میگیریم برای ثبت حرفه ای عکس هایمان با دوربین های DSLR حرفه ای که قابلیت عکاسی با هر دو فرمت JPEG و RAW را دارا هستند، حیف است از قدرت عکاسی RAW بهره نبرده و از JPEG استفاده کنیم.