تعریف فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی

فاصله هایپر فوکال می تواند موضوع گیج کننده ای باشد، هم برای عکاسان مبتدی وهم با تجربه. در واقع اگر قصد گرفتن شارپ ترین تصاویر بخصوص منظره را دارید یادگیری این مفهوم (هایپر فوکال یا ابر کانونی) بسیار ارزشمند خواهد بود. در این مقاله مفهوم هایپر فوکوال را توضیح خواهیم داد و متدهای متنوعی برای گرفتن تصاویر فوق‌العاده شارپ با بیشترین عمق میدان ارائه خواهیم کرد.علاوه بر توضیح چارت های فاصله هایپر فوکال، متدهای آسان تری برای پیدا کردن فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی را نیز دراینجا میخوانید.

لطفا توجه داشته باشید: اگرچه روشهایی که ما در این مقاله ارائه می دهیم کاملاً آسان و قابل درک هستند، اما اگر مبتدی هستید توصیه می کنیم قبل از شروع به مطالعه این مقاله درباره دیافراگم و عمق میدان مطالعه کنید.

محتوای مقاله:

• فاصله Hyperfocal چیست؟
• زمان استفاده از فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی
• اطلاعات پیشرفته
• استفاده از نمودار فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی
• استفاده از مقیاس کانونی(فوکوس)
• روش Double the Distance یا دو برابر کردن فاصله
• روش Live View یا نمای زنده
• روش Blur Focus یا فوکوس تار
• فوکوس در صفحه تقسیم شده -Split-Screen Focusing
• سطح دقت
• نتیجه گیری

فاصله Hyperfocal چیست؟

به زبان ساده، فاصله فوکوسی که بیشترین میزان عمق میدان را به تصویر میدهد. مثلا منظره ای را در نظر بگیرید که میخواهید هم پیش زمینه و هم پس زمینه را شارپ و واضح داشته باشید. اگر روی پیش زمینه فوکوس کنید پس زمینه تار خواهد شد و بالعکس؛ راه حل چیست؟! ساده است. روی یک نقطه خاص بین پیش زمینه و پس زمینه فوکوس کنید که باعث می شود هر دو عناصر پیش زمینه و پس زمینه صحنه کاملاً واضح باشند. به این نقطه فوکوس هایپر فوکال  گفته می شود.

در دنیای نوری یا اپتیکال، فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی کمی متفاوت است، در واقع تعریف فنی آن نزدیک ترین فاصله فوکوس است که اجازه میدهد عناصر تا فاصله بی نهایت دارای وضوح بالا باشند مثل افق یا حتی ستاره ها در آسمان شب.

1 - در یک تعریف، فاصله هایپر فوکال لنز بسته به دیافراگم متفاوت خواهد بود. میپرسید چرا؟! اگر دیافراگم شما واید باشد مثلا f / 2، باید در فاصله زیادی فوکوس کنید تا تمام عناصر در دور دست در فوکوس قرار بگیرند و در دیافراگم کوچک‌تر مثل f / 11 یا f / 16، تمام عناصر شارپ خواهند بود حتی اگر لنز دوربین در نزدیک فوکوس کند. بنابراین در صورت استفاده از دیافراگم کوچک فاصله هایپر فوکال به لنز نردیک تر میشود.

2 - در تعریفی دیگر، فاصله هایپر فوکال با دیافراگم تغییر نمی کند. اما چرا؟! در این تعریف فاصله هایپرفوکال فاصله کانونی است که وضوح برابر میان پس زمینه و پیش زمینه ایجاد میکند و این چیزی است که با تغییر دیافراگم تغییر نمی کند (حتی در دیافراگم های واید پس زمینه و پیش زمینه بیشتر خارج از فوکوس قرار میگیرند).

3 - دلیل این تعاریف مختلف به عبارت اصلی "وضوح قابل قبول" در تعریف فاصله هایپرفوکال برمیگردد برای بعضی ها این وضوح قابل قبول یک مقدار دقیق است در حالی که برای برخی دیگر به معنی وضوح یکسان در پس زمینه و پیش زمینه تصویر است. هیچ یک از این تعریف ها اشتباه نیستند با این حال، تفسیر دوم این مزیت را دارد که به دلیل عدم اولویت قرار ندادن وضوح پس زمینه به پیش زمینه، وضوح بسیار بالا خواهید داشت.

فاصله کانونی شما نیز تأثیر زیادی در فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی دارد. زمانی که زوم یا بزرگ نمایی میکنید فاصله هایپر فوکال نیز دورتر میشود. برای یک لنز 20 میلی متری، ممکن است لازم باشد فقط چند میلی‌متر از لنز فوکوس کنید تا افق را (پس زمینه دور در فاصله بی نهایت) به طور قابل قبولی واضح بگیرید. از طرف دیگر، برای یک لنز 200 میلی متری، فاصله هایپر فوکال شما ممکن است صدها میلی‌متر فاصله داشته باشد. توجه به این نکته مهم است که اگر شما روی فاصله هایپر فوکال فوکوس کنید از نصف این فاصله در جلوی نقطه فوکوس، تا بی نهایت در پشت آن، شارپ و واضح خواهد بود. مثلا اگر در یک دیافراگم و فاصله کانونی مشخص، هایپر فوکال شما ده متر باشد یعنی همه چیز از 5 متر تا بی نهایت وضوح خواهد داشت.

زمان استفاده از فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی

همیشه فوکوس کردن روی فاصله هایپر فوکال نیاز نیست. به عنوان مثال، یک چشم انداز از یک کوه در دور دست را در نظر بگیرید. اگر در بالای چشم انداز ایستاده اید و هیچ شیئی در پیش زمینه شما وجود ندارد، امتحان کردن  و محاسبه فاصله هایپر فوکال کاملا اشتباه است، چرا که نزدیکترین جسم شما در افق یا فاصله بی نهایت قرار دارد. فقط روی کوه فوکوس کنید! دیافراگم شما نیز چندان اهمیتی ندارد، از آنجا که نزدیکترین جسم در فاصله بسیار دور است. اگر بخواهید می توانید به صورت واید عکاسی کنید (احتمالاً ایده چندان خوبی نیست، زیرا اکثر لنزها در دیافراگم های واید شارپ نیستند، اما این فقط یک تئوری است) فاصله هایپر فوکال فقط زمانی محاسبه می شود که هم عناصری که در نزدیک و هم عناصری که در فاصله دور هستند را بخواهید هم‌زمان واضح داشته باشید و از آنجا که بین این عناصر فوکوس میکنید هر دو از وضوح قابل قبولی برخوردار خواهند بود.

البته زمانی که عناصری بسیار نزدیک به لنز دارید فاصله هایپر فوکال کارآمد نخواهد بود به عنوان مثال، غیرممکن است که یک جسم دور همزمان با شیئی که فقط چند سانتی‌متر از لنز شما فاصله دارد شارپ باشد. (مگر اینکه با تجهیزات مخصوصی مانند کنترل پرسپکتیو / لنز های tilt-shift و غیره استفاده کنید) درعوض، دو گزینه پیش رو دارید: می توانید از انباشت فوکوس استفاده کنید (گرفتن چندین عکس در فواصل مختلف فوکوس، سپس ترکیب آنها با هم در مرحله پست پروداکشن)، یا می توانید دوربین را از نزدیکترین جسم دورتر کنید. مورد دوم اغلب ترجیح داده می شود، زیرا انباشت فوکوس یک روش ساده نیست و اشکالات و محدودیت های خاص خود را دارد.

اطلاعات پیشرفته

در این بخش از مقاله، اطلاعات پیشرفته تری را کشف خواهیم کرد. اما یادگیری این قسمت ضروری نیست، بنابراین در صورت تمایل میتوانید از مطالعه آن صرف نظر کنید، اما اگر میخواهید درک بهتری از فاصله هایپر فوکال داشته باشید با ما همراه باشید.

طبق تعریف شماره یک، فرمول هایپر فوکال به شکل زیر محاسبه میشود:

فاصله هایپرفوکال = (فاصله کانونی به توان 2 ÷ (عدد دیافراگم) (قطر دایره اغتشاش) + (فاصله کانونی)

به طور کلی نیازی به محاسبه این فرمول برای عکسی ندارید، میتوانید از نموداری که قبلا این محاسبات را انجام داده استفاده کنید و این فرمول صرفا برای علاقمندان به دنیای علمی فاصله هایپر فوکال است که میخواهند محاسبات تنظیمات خود را در ذهن تجسم کنند.

فرمول بالا دلیل اینکه  فاصله کانونی طولانی (مثلاً 200 میلی‌متر یا دیافراگم بزرگ مثلا f / 2) باعث دور شدن فاصله هایپر فوکال از دوربین میشوند را توضیح میدهد. متغیر سوم در این فرمول، دایره اغتشاش (circle of confusion)، به تنهایی موضوع پیچیده ای است و توضیحش در این مقاله نمیگنجد. اما به طور مختصر دایره اغتشاش براساس میلی‌متر اندازه گیری میشود و اندازه ای که یک نقطه مات از نور به دلیل خارج از فوکوس بودن، روی سنسور دوربین ظاهر میشود. یک دایره اغتشاش  بزرگ نشان دهنده یک منطقه تار در تصویر است که خارج از فوکوس قرار دارد. به طور سنتی، با فیلم عکاسی، تارترین دایره قابل قبول 0.03 میلی‌متر برای یک فیلم 35 میلی‌متر است. این عدد بر اساس وضوحی است که افراد با دید 20/20 می توانند هنگام مشاهده یک تصویر چاپ شده 8 در 10 با فاصله حدود 24 سانتی‌متر میبینند. با توجه به  وضوح بالای دوربین های امروزی، عدد این دایره میتواند کوچکتر باشد. وضوح بالای دوربین ها  امکان چاپ در ابعاد بزرگتر از 8 × 10 را دارند و زمانی که آنها را مشاهده می کنید (به ویژه از نزدیک) به راحتی متوجه تاری 0.03 میلی‌متر می شوید. بنابراین هرچه رزولوشن و اندازه چاپ شما بیشتر باشد نقص تصاویر بیشتر مشخص میشود.

جالب است بدانید، تقریباً همه محاسبات و نمودارهای فاصله هایپر فوکال، از مقدار استاندارد 0.03 میلی‌متر اشاره شده در بالا استفاده می کنند! با توجه به اختلاف رزولوشن احتمالی! بنابراین اگر از چارتی استفاده کردید که منجر به تاری 0.03 میلی‌متر بک گراند شد احتمال این که تصویر به اندازه ای که انتظار دارید شارپ نیفتد وجود دارد.

استفاده از نمودار فاصله هایپر فوکال

متداول ترین روش برای یافتن فاصله هایپر فوکال استفاده از نموداری مانند نمودار زیر است.

با این نمودار، دو متغیر فاصله کانونی و مقدار دیافراگم را کنترل می کنید. نمودار به نوبه خود فاصله هایپر فوکال را به شما می گوید. با تقسیم این فاصله بر دو، نزدیک ترین سوژه در فوکوس مشخص میشود. اگر علاقه مند هستید نمودار خیلی دقیق فاصله هایپر فوکال را به دست بیاورید باید از فرمولی که قبلا گفتیم استفاده کنید. اعداد بالا از یک دایره اغتشاش 0.03 میلی‌متر محاسبه شده اند، که همانطور که گفته شد همیشه برای دوربین های مدرن، چاپ بزرگتر و فاصله دید نزدیک بهترین نیست.

برای استفاده از این  نمودار، مراحل زیر را دنبال کنید:

1 - لنز را انتخاب کنید و حتماً فاصله کانونی را که استفاده می کنید یادداشت کنید.

2 - مقدار دیافراگم را انتخاب کنید.

3 - فاصله هایپر فوکال را که مربوط به فاصله کانونی و دیافراگم شماست پیدا کنید.

4 - روی فاصله هایپر فوکال با لنز فوکوس کنید. این کار را میتوان با تخمین یا مقیاس فوکوس لنز در صورت داشتن انجام داد.

5 - حالا، همه چیز از نیمی از فاصله هایپر فوکال تا فاصله بی نهایت شارپ خواهد بود.

همانطور که حدس میزنید اپلیکیشن های موبایلی بی شماری هستند که این محاسبات را بهتر از نمودار که زمان براست و مقادیر دقیقی ندارد انجام میدهند اما هر دو برای تنظیمات دوربین شما فاصله هایپر فوکال موردنیاز را فراهم میکنند.

متاسفانه در رابطه با این نمودارها چند تا مسئله وجود دارد. بزرگترین مسئله این که آنها منظره ای را که شما از آن عکس میگیرید در نظر نمی گیرند. اگرچه ممکن است پس زمینه عکسهای شما را به وضوح شارپ کند، اما پیش زمینه شما چطور؟ا ین نمودارها تشخص نمیدهند که پیش زمینه از شما فاصله دارد یا نزدیک است و به همین دلیل برای دوربین های مدرن و حتی قدیمی مناسب نیستند. این امر درمورد اپلیکیشن ها نیز صدق میکند.

و اما دومین مورد ناکارآمدی آنها است. آیا واقعا شما در حالی که عکس می گیرید یک نمودار را با خودتان به صحنه میبرید؟ یافتن مقادیر و فوکوس مناسب ممکن است مدتی طول بکشد، به ویژه با توجه به اینکه در وهله اول همه چیز دقیق نیست. این نمودارها ممکن است در صورت فیلمبرداری ارزشمند باشند، اما رندر پیش نمایش تصاویر دیجیتال کاملا غیرضروری است. جای تعجب نیست که بسیاری از عکاسان با آزمون و خطا، عکس های خود را پس از هر بار گرفتن بررسی می کنند. با این حال، روش های بهتری وجود دارد که در زیر به آنها می پردازم.

استفاده از مقیاس فوکوس در فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی

برخی از لنزها، به ویژه پرایم های قدیمی یا فوکوس دستی، دارای مقیاس های فوکوس بر روی لوله لنز هستند. به مثال زیر نگاه کنید، جایی که مقیاس فوکوس با رنگ قرمز نشان داده شده.

این مقیاس ها در واقع نشان میدهند در یک دیافراگم خاص چه مقدار عمق میدان خواهید داشت که شامل فاصله دور و نزدیکی است که شارپ خواهد بود. در تصویر بالا، در f / 11، صحنه دارای عمق میدان از یک متر تا دو متر فاصله است.

متأسفانه، همه لنزها دارای مقیاس کانونی نیستند و بسیاری از لنزهای ارزان قیمت این ویژگی را ندارند. بعضی از لنزها دارای مقیاس های فوکوس هستند، از جمله بسیاری از پرایم های فوکوس خودکار مدرن که فقط یک یا دو مقدار دیافراگم را نشان میدهند. لنزهای زوم حتی بیشتر مشکل ساز هستند. گرچه برخی از لنزهای زوم مدرن دارای مقیاس های کانونی هستند، اما بسیاری از آنها مقادیر دیافراگم را شامل نمی شوند، زیرا این اعداد به طور همزمان در دو محدوده زوم مقدار دقیق را نمیتوانند نشان دهند. (برخی لنز های قدیمی push-pull یا زوم کشویی دارای مقیاس کانونی هستند و زمانی که لنز فوکوس میکند صحیح و دقیق میمانند). با این حال، اگر به اندازه کافی خوش شانس هستید که یک لنز با مقیاس کانونی دارید، مراحل زیر را دنبال کنید تا فاصله هایپر فوکال خود را پیدا کنید:

1 - مقدار دیافراگم را براساس میزان عمق میدان مورد نیازتان تنظیم کنید.

2 - همانطور که در تصویر بالا نشان داده شده، بر روی لنز شما دو خط وجود دارد که با عمق میدان مطابقت دارند یکی از آن خط تیره ها را روی مرکز علامت ∞ قرار دهید (با فوکوس لنز مقیاس فوکوس از یک طرف به طرف  دیگرمی چرخد).

3 - خط دیگر مشخص می کند که عمق میدان شما در کجا متوقف میشود. حالا شما در فاصله هایپر فوکال فوکوس خواهید کرد.

متأسفانه، مانند نمودارهای فاصله هایپر فوکال، این مقیاس ها نیز چند مشکل دارند. مهمترین مسئله مهم این است که آنها نیز بر اساس دایره سردرگمی 0.03 میلی متری بنا شده اند، به این معنی که در چاپ های بزرگ ممکن است بک گراند تصویر کمی تار بیفتد. همه مقیاس های فوکوس نیز کاملاً دقیق نیستند و بعضی از لنزها در دمای شدید فاصله کانونی خود را تغییر می دهند. برای اینکه ببینید آیا لنز شما مقیاس فوکوس دقیقی  دارد، خودتان باید آن را تست کنید. با این حال، عکاسی با لنزی که دارای مقیاس فوکوس است یک تکنیک ارزشمند را در اختیارتان قرار خواهد داد تا فاصله هایپر فوکال را بدون هیچ نمودار یا اپلیکیشنی سریع پیدا کنید. اما حتما از قبل لنز را تست کنید چرا که این متد برای هر هدفی به اندازه کافی ممکن است دقیق نباشد.

روش دو برابر کردن فاصله

یکی از روش های ساده است که در بیشتر کارگاه های عکاسی تدریس میشود. کافی است طول بین لنز و نزدیک ترین شیء در صحنه را دو برابر کنید. مثلا تصور کنید میخواهید از یک گل به همراه پس زمینه عکسی شارپ بگیرید اگر فاصله گل تا دوربین یک متر است فاصل هایپر فوکال دو متر خواهد بود.

بنابراین، برای استفاده از این روش، مراحل زیر را دنبال کنید:

1 - نزدیک ترین عنصر در صحنه که وضوح بالایی دارد را انتخاب کنید و فاصله اش را تا دوربین تخمین بزنید اگر تخمین فاصله از طریق دوربین برایتان مشکل است در حالی که دوربین روی سه پایه نصب شده به کنار دوربین بروید تا فاصله دقیقی تری را به دست آورید.

2 - فاصله به دست آمده را برای پیدا کردن فاصله هایپر فوکال دو برابر کنید.

3 - روی فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی با لنز زوم کنید. (اگرمقیاس فوکوس دارید میتوانید استفاده کنید)

4 - دیافراگم خود را پایین بیاورید تا عمق میدان افزایش یابد. می توانید دیافراگم صحیح را تخمین بزنید (که برای لنزهای با زاویه دید عریض، اغلب در حدود f / 8 یا f / 11 خواهد بود)، یا تصویر خروجی را مشاهده کنید تا از وضوح همه چیز اطمینان حاصل کنید.

5 - حالا همه چیز از نیمی از فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی تا بی نهایت شارپ خواهد شد.

اگر لنزی با مقیاس فوکوس دقیق دارید، می توانید به سادگی از آن برای اندازه گیری فاصله نزدیک ترین جسم خود پس از فوکوس روی آن استفاده کنید (ترجیحاً در حالت لایو ویو و بزرگنمایی، برای بهترین دقت) مزیت این روش عدم حمل نمودار هایپر فوکال به صحنه عکاسی و دقیق تر بودن آن نسبت به مقادیر این نمودارها است.علاوه براین به مرور زمان توانایی شما در تخمین مساحت و فاصله تقویت میشود. در انتها متوجه خواهید شد این روش در میان تمام روش های ارائه شده راحت تر و سریع تر است.

روش Live View

این روش هم مثل روش قبل دقیق است. دیافراگم مد نظر را تنظیم کنید و روی دور ترین نقطه  یا بک گراند فوکوس کنید. یک عکس بگیرید و تصویر را روی صفحه LCD نگاه کنید. تصویر را 100% بزرگنمایی کنید و از جایی که در پس زمینه فوکوس کردید به سمت پیش زمینه حرکت کنید. می توانید نقطه ای را که تار شده پیدا کنید. نزدیک ترین تقطه ی شارپ در تصویر فاصله هایپر فوکال است.

مراحل زیر را برای این روش دنبال کنید:

1 - دیافراگم مد نظر را تنظیم کنید و روی دور ترین نقطه  یا بک گراند  فوکوس کنید.

2 - تصویر را در حالت بزرگ نمایی 100% مشاهده کنید و از پس زمینه به سمت پیش زمینه حرکت کنید (تا زمانی که نزدیک ترین نقطه شارپ را پیدا کنید).

3 - با لنز در این نقطه فوکوس کنید. دیافراگم را تغییر ندهید.

4 - همه چیز از نیمی از فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی تا فاصله بی نهایت شارپ خواهد بود.

این روش هم کاملا بی نقص نیست چرا که عبارت "وضوح قابل قبول" برای هر فرد یک معنای متفاوت دارد. کسانی که دارای مشکلات بینایی هستند ممکن است در یک تصویر بزرگنمایی شده روی صفحه LCD کوچک نتوانند درست تشخیص دهند چه چیزی شارپ است و چه چیزی شارپ نیست. و همچنین مشاهده تصاویر روی LCD دوربین ممکن است در شرایط روز ایده آل نباشد. همچنین زمانی که پیش نمایش JPEG شما بیش از حد شارپ باشد خودش یک مشکل است. حتی اگر با RAW عکاسی کنید، که البته باید اینکار را کنید تنظیمات JPEG در دوربین (منوی "کنترل تصویر" در نیکون یا منوی "استایل تصویر" در Canon) بر ظاهر عکس ها در صفحه LCD تأثیر می گذارد. مسئله نوع دوربین نیست بلکه تنظیمات شارپ سازی پیش نمایش JPEG است که ممکن بالا باشد و حتی  شما را فریب دهد که یک ناحیه از بقیه شارپ تر است. در این مورد خاص مقدار بالای شارپ سازی ممکن است سوژه ای را شارپ تر نشان دهد که حتی خارج از فوکوس است و این باعث پایین آمدن دقت فاصله هایپر فوکال خواهد شد. پیشنهاد ما این است که مقدار شارپ سازی را زیاد بالا نبرید.

در آخر، شایان ذکر است که اجرای کامل این روش ممکن است زمان بر باشد. و اگر عجله دارید روش "دو برابر کردن فاصله" بسیار سریعتر خواهد بود.

روش Blur Focus در فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی

یا فوکوس تار این روش ساده است با بیشترین مقدار دیافراگمی که لنزتان ارائه میدهد و حالت نمایش زنده یا لایو ویو فوکوس کنید تا پیش زمینه و پس زمینه هر دو به یک میزان تار شوند و این فاصله فوکوس فاصله هایپر فوکال خواهد بود.

برای ادامه مراحل زیر را دنبال کنید:

1 - به حالت فوکوس دستی بروید.

2 - وایدترین حالت دیافراگم را انتخاب کنید (به طور معمول از f / 1.8 تا f / 4).

3 - لایو ویو را روشن کنید.

4 - به نحوی فوکوس کنید تا نردیک ترین و دور ترین عنصر در صحنه به  یک  میزان تار شوند.

5 - به حلقه فوکوس دیگر دست نزنید (از قبل روی فاصله هایپر فوکال تنظیم شده است) دیافراگم مورد نظر را تنظیم کنید. اکنون، همه چیز از نیمی از فاصله هایپر فوکال تا بی نهایت شارپ خواهد شد.

برای مثال تصور کنید میخواهید از یک صخره نزدیک در مقابل یک کوه عکاسی کنید. تمام چیزی که نیاز دارید درحالت لایو ویو دیافراگم را تا اخر باز کنید حلقه فوکوس را تا زمانی که صخره و کوه به یک میزان تار شوند بچرخانید. با این کار شما دنبال نقطه ای که اندازه تاری یا دایره اغتشاش را بسازد میگردید.

به عکس زیر نگاه کنید

عکس بالا با لنز 20 میلی‌متر در f / 1.8 گرفته شده است. به همین دلیل است که نه پیش زمینه و نه پس زمینه در فوکوس هستند. اما هیچ یک از دیگری تارتر نیست و این به معنی پیدا کردن فاصله هایپر فوکال است. در مرحله بعد دیافراگم به f/16 تغییر یافته است.

حالا تصویر بهتر به نظر میرسد. اما برای اطمینان بریده ای از پیش زمینه و پس زمینه را ببینید.

با وجود این که چشم انداز طیف وسیعی از فواصل را شامل میشود - سنگ در پیش زمینه تقریباً از لنز به اندازه یک بازو فاصله دارد. و در عکس نهایی همه چیز به طور قابل قبول شارپ است. توجه داشته باشید که از دیافراگم f/16 استفاده شده که باعث کمی تاری میشود. فاصله کانونی بسیار زیاد است و همین باعث میشود پیش زمینه و پس زمینه به سختی به سطح قابل قبولی از وضوح برسند. در حالت ایده آل، من برای حداکثر وضوح یک فوکوس استکینگ در f / 5.6 یا f / 8 انجام میدهم. این روش هم ممکن است خیلی مناسب نباشد چرا که متکی به یک صفحه نمایش ال سی دی سه اینچی است. و تمام لنزها دیافراگم واید کافی ندارند تا تمام قسمت های تار را از همان ابتدا نشان دهند. اگر لنز شما تغییر فوکوس قابل توجهی را نشان می دهد در این صورت با متوقف شدن لنز، فاصله فوکوس تغییر میکند. دوربین  نیکون 20 میلی متری G8 f/1 تغییر فوکوس قابل توجهی نشان نمی دهد، به همین دلیل تصویر بالا واضح است، البته ممکن است در مورد تجهیزات شما صدق نکند. لنزهای دارای تغییر فوکوس قابل توجه، با این روش کار نمی کنند. به عنوان مثال پیش زمینه و پس زمینه شما در f / 2 به یک اندازه تار هستند، اما توقف در f / 8 ممکن است باعث تغییر فوکوس شود و پس زمینه به طور قابل توجهی تارتر از پیش زمینه شود. این یک مشکل بزرگ خواهد بود!

آیا لنز شما تغییر فوکوس را نشان می دهد؟ می توانید آزمایش کنید و اگر تردید دارید، از این روش استفاده نکنید و به جای آن روش های "دو برابر شدن فاصله" و "Live View" که برای لنزهای دارای تغییر فوکوس مشکلی ندارد استفاده کنید. لازم به ذکر است که برخی از دوربین ها (در درجه اول DSLR ها) به شما امکان تغییر دیافراگم را به صورت دستی در نمایش زنده نمیدهند. دراین حالت روش فوکوس تار جواب نمیدهد.

فوکوس با استفاده از تقسیم صفحه نمایشگر

برخی دوربین ها مثل نیکون D810 میتوانند صفحه نمایشگر را به صورت دو قسمتی (Split Scrren) و زوم شده نمایش دهند. با فعال کردن این ویژگی میتوانید دو قسمت متفاوت لایو ویو صفحه نمایش دوربین را بزرگ کرده و وضوح پیش زمینه و پس زمینه را همزمان ببینید که میتوانید به صورتی دستی تا زمانی که هر دو به وضوح یکسانی برسند فوکوس کنید.

اما مسئله ای که وجود دارد، به دلیل نمایش از چپ به راست این صفحه نمایش برای منظره های افقی کارایی ندارد. اما اگر برای تصاویر عمودی استفاده میکنید بسیار مفید است به خصوص زمانی که از ابزارهای مثل کنترل کننده پرسپکتیو و لنزهای tilt-shift استفاده میکنید. قسمت سمت چپ پایین صفحه نمایش، پیش زمینه و سمت راست بالای صفحه  پس زمینه تصویرتان خواهد بود.

اگر دوربین شما از این قابلیت برخوردار نیست متأسفانه خوش شانس نیستید. با این حال، هر یک از روش های ذکر شده در بالا می تواند به همان اندازه موفقیت آمیز باشد و فقط کمی زمان بیشتر میگیرند.

سطح دقت در فاصله هایپر فوکال یا ابر کانونی

هیچ یک از روش های گفته شده کامل نیست و نیاز دارند شما فاصله را تخمین بزنید یا لایو ویو دوربین را فعال کنید. این روش ها به شما نمیتوانند بگویند از چه مقدار دیافراگمی برای گرفتن شارپ ترین تصویر باید استفاده کنید در حقیقت دنبال تصاویر فوق‌العاده شارپ بودن ممکن است به نتیجه بی ثمری ختم شود. گاهی وضوح کافی مساوی است با وضوح کامل. اگر دقت فوق‌العاده بالا و وضوح بی نقص برایتان خیلی حیاتی است باید هر تصویر را در زوم یا بزرگنمایی 100% بررسی کنید به خصوص در شرایطی که منظره چند متر تا بی نهایت مقابل لنزتان قرار دارد. هر چیزی کمتر از وضوح بی نقص در چاپ های بزرگ منجر به تاری خواهد شد.

با این حال، برای عکس های روزمره، تکنیک های این مقاله برای یک فاصله هایپرفوکال دقیق مناسب است. مهمتر از همه، این تکنیک ها به نمودارها یا اپلیکیشن های دیگر متکی نیستند و به شرط تمرین به راحتی با دوربین قابل انجام اند.

نتیجه گیری 

فاصله هایپر فوکال در کنار پیچیدگی که دارد برای هر عکاس منظره ای موضوعی کاملا ضروری است. اگر به دایره اغتشاش و میزان دقت پیکسل و اهمیت میدهید فاصله هایپر فوکال برایتان کار خواهد کرد. برخی عکاسان بین پس زمینه و پیش زمینه با بی دقتی فوکوس میکنند و با این موضوع مشکلی ندارند از نتیجه هم راضی هستند اما روش های ساده ای برای پیدا کردن هایپر فوکال وجود دارد که به هر عکاس منظره ای کمک میکند.

جمع‌بندی روش های ارائه شده:

نمودارها

به طور کلی منسوخ شده و بسیار کاربردی نیست، مگر اینکه از دوربین فیلم استفاده کنید. مقدار داده شده در این نمودارها بر اساس چاپ های کوچک است و ممکن است برای دوربین های وضوح بالا امروزی کاربردی نداشته باشند.

مقیاس فوکوس

در صورتی که لنزتان این قابلیت را داشته باشد روشی ساده و راحت است اما باز هم مقادیر آن مناسب چاپ های ابعاد پایین است. قبل از استفاده از این روش مطمئن شوید که مقیاس شما دقیق است. برای یک برآورد سریع خوب است، اما به اندازه روش های زیر دقیق نیست.

دو برابر کردن فاصله

روش سریعی برای تخمین فاصله هایپر فوکال است. اما کاملا بستگی به میزان توانایی شما در تخمین فاصله دارد اما با تمرین بهترین روش ممکن برای پیدا کردن فاصله هایپر فوکال است.

روش Live View

روش نمای زنده  برای پیدا کردن فاصله هایپر فوکال برای یک دیافراگم مشخص کاملاً دقیق است، اما اجرای تمام مراحل کمی زمان براست. شما نیاز دارید هر عکس را برای پیدا کردن وضوح قابل قبول مرور کنید که تا حدودی  ذهنی است. (وابستگی به تنظیمات وضوح پیش نمایش JPEG، حتی اگر در RAW عکس بگیرید).

فوکوس تار

این روش تقریبا سریع و دقیق است به شرطی که لنز شما مشکلات تغییر فوکوس نداشته باشد. همچنین تنها در دوربین هایی کارایی دارد که بتوانید دیافراگم را در حالت لایو ویو تغییر دهید.

فوکوس با استفاده از تقسیم صفحه نمایشگر

با وجود این که دقیق ترین روش است اما تنها برای مناظر عمودی و دوربین های مدرن مثل نیکون D810 کارایی دارند. اگر دوربین شما این قابلیت را دارد دیگر اصلا نیازی ندارد در مورد فاصله هایپر فوکال نگران باشید. تنظیمات دیافراگم و فوکوس خود را به راحتی تغییر دهید تا آنجا که پیش زمینه و پس زمینه به یک میزان از وضوح برسند.

امیدوارم که این مقاله براتون مفید بوده باشد. اگر سوالی دارید، لطفا در قسمت نظرات بپرسید.

مطلب پیشنهادی: تفاوت JPEG با RAW

راستی میتوانید آخرین مطالب ما را از طریق تلگرام و اینستاگرام نیز دنبال کنید. برای عضویت در کانال تلگرام و اینستاگرام بیت گرف روی دکمه زیر کلیک کنید. همچنین فیلم ها با کیفیت های مختلف در یوتیوب هم قرار دارد.

TELEGRAM INSTAGRAM youtube